وبلاگ شخصی علی پیروزمند

اینجا بازتابی‌ از دغدغه‌مندیها، مطالعات و تأملات من، در باب سیاست، جامعه و زندگی است.

آیا با آمدن در خیابان می‌توان حکومت را تغییر داد؟

یکی از ایده‌های رایج در یبن عموم مردم این است که با تظاهرات و آمدن در خیابان رژیم را تحت فشار قرار داده و اصطلاحا آنرا چنج کنند. راهبرد رسانه های فارسی‌زبان فعال در بیرون ایران نیز اینگونه است که سعی دارند با خشمگین‌تر کردن مردم، و هدایت این خشم، ناراحتی و انزجار آنها را به سمت خیابان ها سوق دهند و با ایجاد نا امنی  از درون نظام را متلاشی کنند. در این پست فارغ از تمامی جبهه‌ها و خوب یا بد ها قصد داریم به برسی این فرضیه بپردازیم که آیا با آمدن در خیابان می‌توان حکومت را عوض کرد؟  

1500 کشته‌ی آبان از کجا آمد؟

ما در برهه‌ای زندگی میکنیم که رسانه نه تنها تاریخ، بلکه "حال" را دستخوش تغییر و به افکار گروه هدف که عام مردم هستند، می‌فروشد. قطعا شما عدد 1500 مربوط به آبان را در تمامی محافل و مجامع و بحث ها شنیده‌اید. این عدد آنقدر عمیق به افکار و روان ایرانیان تزریق شده و که بدیهیات به شمار میرود. اما تا کنون از خود پرسیده‌اید چنین آماری از کجا آمد؟ به صحت آن شک کرده‌اید؟

اغتشاش یا اعتراض؟

در این سالها که بازار تظاهرات در ایران داغ است، همیشه یکی از موضوعات مطرح شده از سوی رسانه‌ها، موافقان یا مخالفان این است که پویش رخ‌داده را چه بنامیم؟ حتی به نوعی، کلماتی که ما در توصیف تحرکات از آن  استفاده میکنیم شده جبهه‌ی ما، و از آن میتوان متوجه شد که شخص سخنور مخالف این تحرکات است، یا موافق. فلذا همیشه استفاده از واژه‌ی اعتراض یا اغتشاش جای بحث دارد از آنجایی که میتوان خط تمایزی بین این دو ترسیم کرد، بد نیست کمی به این دو بپردازیم...

برای اعدام های دهه شصت

موضوعی که اینروزها مورد توجه است و سر زبانهاست و معمولا از آن یاد میشود اعدام های دهه شصت است. از آنجایی که قدار نیست بحث جدی داشته داشته باشم این پست صرفا گفته های شخصیست که عموما ممکن است توسط کسی تایید نشوند، اما اگر اینججا را مطالعه میکنید ممکن است با من هم‌نظر باشید و چنین پستی زاویه دید جدیدی به نگاهتاان بدهد.

آمریکا در حال سقوط است، زیرا شما نمی توانید یک جمهوری دموکراتیک را با یک جمعیت احمق حفظ کنید!

این مقاله توسط وسط دانیل میسلر در 3 ژوئیه 2020 نوشته شده.

در زمان مطالعه آن به خودم گفتم پسر عجب شرایط مشابهی! یا شاید " عجب آینده‌ی مشابهی" و برایتان ترجمه کردم تا شما آنرا از دست نداده باشید.

اگر معتقد ایران دموکراسی ندارد فکر میکنم مقاله خوبی باشد برای منصرف کردنتان و اگر دارد، نیز فکر میکنم باید بدانیم که حال کشور ما نیز خوب نیست.

اعدام!

در این پست معقوله اعدام را در ایران و جهان مورد بررسی قرار میدهیم،

و نگاهی داریم به آمار منتشر شده از سوی دولتها و سارمان ملل در رابطه با اعدام.

حجابی که از مریخ نازل شد!

چند سالیست که بحث حجاب و پوشش در اوج خود قرار دارد. مذهبیون از طرفی دفاع، و عده‌ای ابراز انزجار میکنند نسبت به این موضوع.  بنده این دیدگاه را دارم که اگر بخواهیم منتقد یک امر و رویه باشیم مسلط بودن به آن از کلیدی ترین نیاز های یک محقق، معترض و مدافع است. فلذا در هر موضعی که قرار دارید لازم است بدانید محدود بودن نگاهتان صرفا به همین 40 سالِ جمهوری اسلامی کمی ساده‌انگارانه و عامیانه است.

کی گفته رسانه بده؟

روزی با دوستی صحبت میکنم که با اطمینان تمام گفت که میداند چه‌میکند و مطمئن است که رسانه بر روی او هیچ تاثیری ندارد!  آنجا بود که تصمیم حتمی گرفتم تا یکروز از رسانه بنویسم. اگر اکنون مشغول خواندن این نوشته هستید پس قطعا در حال استفاده از رسانه هستید و نبود این اطلاعات در شما چندان خوشایند نیست.