وبلاگ شخصی علی پیروزمند

اینجا بازتابی‌ از دغدغه‌مندیها، مطالعات و تأملات من، در باب سیاست، جامعه و زندگی است.

اعدام!

در این پست معقوله اعدام را در ایران و جهان مورد بررسی قرار میدهیم،

و نگاهی داریم به آمار منتشر شده از سوی دولتها و سارمان ملل در رابطه با اعدام.

.

اعدام  "دانیل لوییس لی" که پس از 17 سال در روز سه‌شنبه، 14 جولای انجام شد برای من یادآور گفته های  دونالد ترامپ، رئیس‌جمهور آمریکابود که ازبرقراری دولت خود بارها به مسئله اجرای احکام اعدام اشاره و حمایت خود را از اعدام متجاوزان و مجرمان باسابقه بیان کرده است؛ این در حالی است که او از اجرای حکم اعدام در دیگر کشورها ناخشنود است تا حدی که برای ایرانیان به زبان فارسی توییت میزند.پیش از مطالعه این پست در نظر داشته باشید که طرف ما بی‌طرفیست و افدام فعلی فقط در راستای بررسی اعدام بعنوان یک مجازات در دولتهاست.

---

آیا فقط  ایران یکه‌تاز اعدام و اینچنین احکام است که جهان انقدر دغدغه مند کشور ماست؟


  • سازمان‌های حقوق بشری در سال ۲۰۱۷ روی‌هم ۲۵۹۱ مورد اعدام در ۵۳ کشور دنیا ثبت کرده‌اند!
  •  در چین که از سردم‌داران اعدام است  امار اعدام محرمانه است و کسی از آن باخبر نیست. اما تخمین ها چیزی حدود ورای 1000 نفر که شامل امار فوق نمیشوند.
  • جالب است بدانید برخی از کشور ها مایل نیستند حکم اعدام را در کشور خود اجرا کنند و اعدامی های خود را به دیگر کشور ها برای اجرای حکم منتقل میکنند.
  • مجازات اعدام از 193 کشور عضو سازمان ملل در 87 کشور قانونی است.
  • طبق آخرین آمار حدود  در مالزی  1200 زندانی محکوم به اعدام‌ بوده اند.
  • 30 ایالت در امریکا حکم اعدام را مجاز میدانند.
  • در عربستان هنوز حکم اعدام با شمشیر و با قطع گردن صورت میگیرد.
  • طبق نظرسنجی ها 68 درصد از مردم آمریکا با حکم اعدام موافق‌اند.
  •  چین آمار اعدام‌ها محرمانه است و منتشر نمی‌شود. تخمین کارشناسان عفو بین‌الملل این است که حکومت چین هر سال هزاران نفر را اعدام می‌کند.

 متاسفانه اعدام کنش و مجازات خوشایندی نیست و بنده هم معتقدم که یک شخص نباید با بد ترین اشتباه زندگی خود قضاوت شود. ابن بدان معناست که اگر در آن لحظه حماقت نیز عملی انجام داده، باز هم قابل بازپروری باشد چه بسا که این امر  صرفا بازدارنده است و  گرهی را باز نمیکند.

اما متاسفانه مدتیست که مسئله اعدام در ایران ورای بحث حقوق بشری، وجهه‌ای سیاسی پیدا کرده که  ریشه آن در براندازی حاکمیت جستجو میشود. و رسانه ها درحال تلاش‌اند برای انکه روزانه ضعف های ایران را  در مقابل چشمان نا امید مردم بگشایند و نمک باشند بر این زخم ها.

عربستانی که هنوز مجرمان را در میان عموم گردن میزند از لحاظ دارایی الگوی ماست اما کسی از این جوانب کشور داری شان باخبر نیست. یا ترامپ به اعدام هاشان اعتراض نمیکند. و از آنجایی که این دغدغه از جایگاه حقوق بشری خود خارج شده، بد نیست به آن نگاهی منطقی داشته باشیم که میراث سبک سنتی کشورداری و اجرای قانون است. نه صرفا حاصل حاکمیت فعلی .

جالب است بدانید به درستور رئیس قوه قضائیه از ابتدای سال 99 با تشکیل شوراهای ویژه قوه در این شش ماه با کمک ریش سپیدان، بدون داد و هوار رسانه‌ای یا بحث های تفرقه افکن مردمی، موفق شده‌اند 160 مورد  قصاص را با رضایت اولیای دم بگیرند.  فکر میکنم این حواشی بوود آمده مزخرف، جبهه‌ای را تشکیل میدهد که ثضات نیز در مقابل تخفیف برای اعدامیها انعطاف کمتری داشته باشند.

نظرات: (۰) هنوز نظری نیست.
ارسال نظر آزاد است، اما اگر قبلا در بیان ثبت نام کرده اید می توانید ابتدا وارد شوید.
شما میتوانید از این تگهای html استفاده کنید:
<b> یا <strong>، <em> یا <i>، <u>، <strike> یا <s>، <sup>، <sub>، <blockquote>، <code>، <pre>، <hr>، <br>، <p>، <a href="" title="">، <span style="">، <div align="">